Ważny temat
WP Ważny temat Partner dodatku
Partner dodatku
Nie powiedzą nam, że jest im źle. Często długo nie domyślamy się, że zwierzęciu coś dolega. Jednak będąc wyczulonym na zmiany w zachowaniu czworonoga, można rozpoznać, że coś z jego zdrowiem jest nie tak. O tym, jak wyglądają objawy poszczególnych chorób i o leczeniu zwierzaków porozmawialiśmy z lekarzem weterynarii Magdaleną Ostrowską.

Julia Wiśniewska, Wirtualna Polska: Jak wygląda standardowe badanie zwierząt?
Lek. Weterynarii Magdalena Ostrowska, Centrum Zdrowia Pupila: Standardowe badanie kliniczne zwierzęcia w gabinecie weterynaryjnym zawsze powinno obejmować:

- pomiar temperatury ciała,
- ocenę wielkości dostępnych węzłów chłonnych,
- ocenę koloru i stopnia nawilżenia błon śluzowych oraz tzw. CRT, czyli czas kapilarny,
- ocenę stanu jamy ustnej (obecność zmian na dziąsłach i języku, obecność płytki bakteryjnej, kamienia nazębnego, stan zębów),
- badanie osłuchowe górnych i dolnych dróg oddechowych oraz serca,
- badanie palpacyjne jamy brzusznej,
- ocenę oczu, skóry, sierści, kanałów słuchowych,
- badanie palpacyjne jąder w przypadku niekastrowanych samców oraz badanie przedsionka pochwy oraz obu listew mlecznych w przypadku samic.

Wykonanie tych wszystkich kroków obowiązuje nas, lekarzy zawsze. Nawet przed wykonaniem okresowego szczepienia zwierzęcia. Skrupulatnie wykonane badanie kliniczne jest naprawdę kluczowe w diagnozowaniu chorób zwierząt i monitorowaniu stanu zdrowia pacjentów.

Czy zwierzęta powinny przechodzić "badania okresowe" bez względu na wiek?

Badania okresowe powinny obowiązywać bezwzględnie zwierzęta powyżej 7-8 roku życia oraz przewlekle chorujące (np. na przewlekłą niewydolność nerek, chorobę Cushinga, cukrzycę, nadczynność tarczycy itp.). Zwierzęta powyżej 7 roku życia powinny raz do roku przejść kompleksowe badanie kliniczne oraz badanie krwi (profil dobierany indywidualnie do pacjenta). Można także wykonać badanie moczu. Stosunkowo nowym trendem w weterynarii jest kontrola ciśnienia krwi u zwierząt starszych i przewlekle chorych. Ciśnienie krwi u zwierząt starszych, ale nieobciążonych chorobą przewlekłą, staram się kontrolować raz na pół roku. U zwierząt chorych przewlekle ciśnienie kontroluję co 3-4 miesiące.

Co powinno zaniepokoić opiekuna zwierzęcia i skłonić do zasięgnięcia porady specjalisty?
Objawów mogących świadczyć o chorobie jest naprawdę dużo. Na pewno nie uda mi się ich tutaj wszystkich wymienić. Uwagę właściciela zwierzęcia powinny zwrócić:

- wyraźna ospałość, osowiałość zwierzęcia,
- podwyższenie ciepłoty ciała,
- spadek masy ciała zwierzęcia,
- chowanie się (szczególnie w przypadku kotów),
- brak apetytu, trudności w pobieraniu pokarmu,
- nieprzyjemny, intensywny zapach z jamy ustnej,
- wymioty, ulewanie, długo trwająca biegunka, oddawanie kału z krwią, śluzem lub pasożytami, zatwardzenie i bolesność przy oddawaniu kału,
- bezmocz, bolesność przy oddawaniu moczu, krwiomocz, oddawanie moczu poza kuwetą w przypadku kotów,
- poliuria, polidypsja,
- nadmierne łzawienie z oczu, zaczerwienie spojówek, niefizjologiczna wydzielina z oczu, np. ropna, świąd oraz opuchlizna powiek,
- świąd ciała, uszu, wydzielina w kanałach słuchowych, zmiana jakości okrywy włosowej,
- różnego rodzaju zmiany skórne, np. krosty, wyłysienia,
- kulawizna, problem z podnoszeniem się zwierzęcia, itp.
- intensywne wylizywanie określonego miejsca na ciele,
- "saneczkowanie", mogące wskazywać na problem z gruczołami okołoodbytowymi,
- pogorszenie wzroku zwierzęcia,
- objawy neurologiczne,
- nietolerancja wysiłkowa, częste dyszenie, kaszel, omdlenia.

Źródło: Maxi Zoo

W jaki sposób diagnozuje pani konkretną chorobę? Na co zwraca się uwagę?

W procesie diagnozowania chorób ważny jest wywiad z właścicielem zwierzęcia, skrupulatne badanie kliniczne, a także badania dodatkowe, takie jak m.in. badanie krwi, moczu, RTG, USG, pomiar ciśnienia, badanie neurologiczne, mikroskopowe, okulistyczne, endoskopowe, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, itp.

Zdarzało się pani odratować naprawdę nierokujące zwierzęta?

Przykładem takiego pacjenta może być 10 letni kot Fokus. Pacjent z przewlekłą niewydolnością nerek, który trafił do mnie z bardzo wysokim poziomem mocznika i kreatyniny. W toku badań okazało się, że pogarszający się stan nerek jest wywołany bakterią E. coli. Proces leczenia był bardzo żmudny i długotrwały, ale udało się ustabilizować pacjenta.

Co świadczy o dobrze dobranym leczeniu?

Przede wszystkim poprawa stanu klinicznego zwierzęcia.

Źródło: Maxi Zoo

Prowadzi pani często zwierzaki cierpiące na schorzenia związane z nerkami. Taki typ choroby wymaga również systematyczności i zaangażowania od strony opiekującego się czworonogiem, prawda?

Tak, to prawda. Gro pacjentów nefrologicznych to zwierzaki z przewlekła niewydolnością nerek. Choroba ta wymusza na właścicielu częstsze wizyty w gabinecie weterynaryjnym w celu kontroli krwi, moczu, ciśnienia pacjenta. Również codziennego podawania leków, np. obniżających ciśnienie krwi, obniżających poziom fosforu we krwi. Mam natomiast wrażenie, że właściciele chorych zwierząt bardzo szybko adaptują się do nowej sytuacji i naprawdę świetnie radzą sobie z dodatkowymi obowiązkami.

Źródło: Maxi Zoo